Onze persoonlijke diagnose van de media

donderdag 22 november 2007

De Slimste Mens

Annelies Rutten heeft gewonnen. Ik had het stiekem gehoopt. Of het er iets mee te maken heeft dat ze naast vrouwelijk, ook nog een naamgenoot én journaliste is, laat ik in het midden. Zeker is dat haar voorbereidend opzoekingswerk haar geholpen heeft.

In een interview met De Standaard zei Annelies Rutten dat ze voor de lol nog een atlas gelezen had. Dat bleek toch goed van pas te komen in het eindspel. Niet ieder mens somt moeiteloos de landen op die liggen tussen Guatemala en Colombia.

Volgens velen wordt De slimste mens dan ook te fanatiek. Hans Bourlon gaf ruiterlijk toe dat hij twaalfhonderd bladzijden volgepend had met weetjes. Eva Brems moest dan weer bekennen dat ze door haar wekelijkse portie Dag Allemaal veel had bijgeleerd.

Ook de Google-voorbereidingsmethode was erg in trek bij de kanditaten. Geheel terecht zo blijkt. Een Amerikaanse onderzoek heeft immers uitgewezen dat het Google-systeem sterke gelijkenissen vertoont met de werking van onze hersenen. Om te voorspellen welk woord iemand zal noemen als je hem of haar een beginletter geeft, is het Google-systeem het meest geschikt.

Dat systeem is gebaseerd op het idee dat de sites waarnaar veel links bestaan, belangrijker zijn dan die met minder links. Internetpagina's die zelf ook veel links hebben, wegen daarbij extra zwaar door. Ook in onze hersenen zouden er zulke links bestaan tussen woorden. En die links zouden wel eens versterkt kunnen worden door herhaling.

Wie Annelies Rutten wil opvolgen, weet dus wat gedaan.


Hij komt, hij komt

In Antwerpen verliep de intocht van de Sint vlekkeloos, maar in het Nederlandse Alkmaar deed er zich een probleem voor . Amerigo, het paard van de goedheilige man, had er die dag namelijk weinig zin in en wierp de Sint, voor de ogen van talrijke kinderen, op de grond. We mogen van geluk spreken dat de man er zijn baard en mijter niet bij verloor of talrijke kinderdromen waren in één klap aan diggelen geslagen.

Door het lawaai van de menigte bleek het jonge paard last te hebben van stress. Na enkele suikerklontjes was het dier weer te been, toch koos de Sint ervoor om zijn blijde intrede te voet verder te zetten. Hopelijk kan de Sint tijdens zijn nachtelijke tochten over de daken op een betrouwbaarder paard rekenen.

Klik hier als je het filmpje wil bekijken.http://www.zoomin.tv/videoplayer/index.cfm?id=268942&mode=normal&quality=2&pid=vumnwsblad

zaterdag 17 november 2007

Op stap met Frans Deprez

Wouter Deprez doet de culturele centra vollopen sinds hij tot slimste mens gekroond werd. In augustus kreeg ik dan ook te horen dat alle kaartjes voor zijn nieuwste show al uitverkocht waren. "Misschien kunt u op de avond van de voorstelling nog eens langskomen", suggereerde de dame aan de ticketbalie. "Er staan hier altijd mensen die hun tickets nog willen doorverkopen of gereserveerde tickets worden niet afgehaald." Gisteren stelde ik mij strategisch op naast de balie en dankzij een aantal afzeggingen bij de vrouwenbond van Verrebroek, kon ik een plaatsje in de zaal bemachtigen.

In de nieuwe voorstelling "Eelt" kruipt Wouter Deprez in de huid van zijn vader Frans. Frans de meubelmaker is geboren en getogen in het West-Vlaamse Dadizele en al 47 jaar getrouwd met Rosa. Vier dagen geleden is hij van huis weggelopen en niemand weet waarom. In deze voorstelling probeert Wouter Deprez uit te zoeken wat er allemaal in het hoofd van zijn vader omgaat. Praten hebben vader en zoon immers nooit gedaan. Dit gegeven zet de toon van de voorstelling. Wie een vervolg op het hilarische "War" verwachtte, kwam bedrogen uit.

Vooraleer de show verder te zetten heeft Deprez een verzoek voor het publiek. "Iedereen is deze avond zijn vader", zegt hij "en kijkt door zijn ogen naar deze show." Vervolgens loodst Frans ons door zijn jeugdjaren onder de kerktoren van Dadizele. Hij vertelt over zijn ouders, de kermissen in het dorp en zijn eerste kus met Rosa. Zoals je van een tweeënzeventigjarige kunt verwachten, hekelt hij ook de gewoontes van de moderne mens.

De show gaat ook delicatere thema's niet uit de weg. De dood komt verschillende keren ter sprake. Frans wordt een dagje ouder en daarom gaat hij in het bos een mooie boom uitkiezen om zijn kist van te maken. Ook Rosa beleeft geen rustige oude dag. Zij krijgt kanker en moet onder het mes. Op de dag dat ze haar genezing gaat vieren met haar vriendinnen, loopt Frans weg van huis om na te denken over het leven en over de liefde.

"Eelt" is niet zo licht verteerbaar als "War". De harde kant van het leven wordt hier in de verf gezet, weliswaar afgewisseld met komische scénes zoals we die van Wouter Deprez gewoon zijn.

vrijdag 16 november 2007

Bericht aan alle inbrekers

Als u van plan bent om uw inbrekerskwaliteiten uit te testen dit weekend, en het huis uwer keuze wil betreden via de luchtkoker, neem dan voldoende olie mee. U weet nooit of u vast komt te zitten.

Een Amerikaanse jongeman van 19 die een nachtelijk bezoekje wou brengen aan de kruidenier, ondervond dat een luchtkoker niet echt de ideale ingang was. Pas na een uur, zo meldt De Standaard online, werd de hulpkreet van de inbreker gehoord.

De hulpverleners moesten zijn T-shirt openknippen en konden hem alleen omhoog heisen, nadat ze slaolie langs de wanden van de koker hadden gegoten. Gelukkig dus dat de inbreker voor een kruidenierszaak had gekozen. Daardoor konden de hulpverleners de slaolie gewoon uit de rekken halen.

Nadat de ongelukkige uit zijn benarde situatie was bevrijd, liet de politie hem niet 'ontglippen' voegt De Standaard er nog fijntjes aan toe.

Robin Hood slaat opnieuw toe

De fanatieke bonnetjesknipper heeft opnieuw een grote buit binnengehaald. Hij slaagde erin om in winkelketen Blokker voor 48.511 euro producten te kopen, waarvoor hij slechts 60 cent moest neertellen. Gazet van Antwerpen maakte gisteren zijn identiteit bekend. Het gaat om Norbert Verswijver die zichzelf Robin Hood noemt, omdat hij de opbrengst niet voor zichzelf houdt, maar uitdeelt.

Verswijver had gezien dat de kortingsbonnen niet het opschrift 'niet cumuleerbaar' vermeldde. Op die manier kon hij een tv-toestel kopen met een kortingsbon van 20%, daarna voor het overige bedrag een nieuwe bon gebruiken enzoverder. Voor hij in het bijzijn van een deurwaarder naar de winkel stapte, had hij zich bij Test-Aankoop over het slagen van zijn plan geïnformeerd. Zijn actie was volgens de consumentenorganisatie volkomen legaal. Als de producten niet geleverd zouden worden, plant Verswijver naar de rechtbank te stappen.

Lees ook: http://erasmussers.blogspot.com/2007_10_01_archive.html

dinsdag 13 november 2007

Er wordt wat afgebakkeleid in deze electorale potpourri

Spellingsfanaten der Nederlanden verenigt u! Het Genootschap Onze Taal viert haar 75ste verjaardag. En hoe!

De taalminnende organisatie heeft op Youtube enkele filmpjes geplaatst, waarop het voormalige nieuwsanker van het NOS-journaal, Henny Stoel, prachtig gestileerde zinnen de wereld instuurt. Een normaal mens zou drie adempauzes nodig hebben, maar bij Henny stromen woorden zoals 'pais', 'putschist' en 'goochemerds' met veel 'bravoure' naar buiten. De auteur van de tongbrekers, Jaco de Kraker, is de kermis van Leterme en de zijnen niet ontgaan: 'Er wordt wat afgebakkeleid in deze electorale potpourri', horen we Henny zeggen.

Stoel leest het dictee dat naar de naam 'Op campagne' luistert, vanuit wat hoogswaarschijnlijk het hoofdkwartier van Onze Taal moet zijn: rechts in beeld zien we een kast, waarop de heilige boeken prijken. De Woordenlijst Nederlandse taal (het groene boekje) en de drie turven van het Groot Woordenboek der Nederlandse taal.

Het dictee wil een voorsmaakje zijn van het Groot Dictee der Nederlandse Taal, dat woensdag 19 december op Canvas en Nederland 1 zal worden uitgezonden. De spellingskraker bestaat uit zeven zinnen, waarvan er momenteel al vijf online staan. De overige twee verschijnen nog in de loop van deze week. Elk filmpje bevat één zin, waarvan de correcte schrijfwijze op de website van Onze Taal is terug te vinden.

Het dictee en de verbetering ervan vind je hier: http://www.onzetaal.nl/dictee

maandag 12 november 2007

Thierry Rebels

Indra Dewitte had het niet gemakkelijk gisteren. De presentatrice van De Zevende Dag modereerde een debat tussen Thierry Debels, auteur van het boek 'Hoe goed is het goede doel', en Dré Smessaert van Vredeseilanden. Debels was daarbij zo vriendelijk om steevast de vragen van Indra Dewitte te negeren. Hij vond die vragen dan ook niet relevant en stelde er daarom zelf enkele voor waar hij wel op in wou gaan.

Het is misschien een ideetje dat van pas kan komen nu de VRT moet besparen. Bij een interview schaf je de interviewer gewoon af, en laat je de geïnterviewde zelf vragen stellen die hij of zij dan uitgebreid kan beantwoorden. Dan hebben de kijkers ook geen last van medelijden met de interviewer, die koppig vragen blijft stellen.

Maar zolang het oude format gebruikt wordt, mag een journalist, zoals Debels zichzelf noemde, toch wat meer respect tonen voor zijn collega's. En niet alleen door de vragen van de interviewer te beantwoorden. Want door zichzelf journalist te noemen, maakt hij elke journalist belachelijk die wel weet dat drie artikels en de getuigenissen van twee ex-werknemers niet bepaald bronnen zijn om een heel boek op te baseren.